Καμιά καλή πράξη, όσο μικρή κι αν είναι, δεν πάει χαμένη

...είπε ο Αίσωπος, λέει.

Δεν ξέρω αν το είπε, αλλά να δεις μάλλον είναι αλήθεια.

Χθες το πρωί, γύρω στις 7 και 20, κόλλησα αυτό πίσω από μια θέση λεωφορείου.

Ύστερα, σηκώθηκα και κάθισα απέναντι. Δυο-τρεις στάσεις μετά μπήκε και κάθισε πίσω από τη θέση αυτή μια νυσταγμένη κυρία. Το πρόσεξε, απόρησε και μετά χαμογέλασε πλατιά, και να, το έβλεπες, για 2-3 δευτερόλεπτα δεν σκεφτόταν ότι δεν πρόλαβε να πιει καφέ, ότι έχει δυο ριπόρτς να στείλει μέχρι τις 12, ότι έχει σίδερο μόλις γυρίσει σπίτι, ότι πρέπει να διαβάσει τον μικρό για το τεστ. 
Σκεφτόταν καλημέρα.

Have a great day - U2

Για πολύ καιρό συνήθιζα να αφήνω απλώς μηνύματα σε διάφορα μέρη, χωρίς να έχω τρόπο ποτέ να ξέρω αν τα έβρισκε κανείς, αν έδινε σημασία, αν και πώς αντιδρούσε. Το μόνο που είχα δει δύο φορές ήταν να τινάζουν δυο καλημέρες που είχα αφήσει σε καθίσματα λεωφορείου και μία που είχα βάλει σε αυτόματο πωλητή εισιτηρίων, γιατί τα πέρασαν για σκουπίδια.

Τις προάλλες, λοιπόν, κόλλησα σε μια στάση λεωφορείου αυτό

Κανά δυο μέρες μετά βρήκα αυτή την απάντηση.

Ξεκινάω και πάλι κόλλημα!